Πωλ

13 SKIA Paul _nΚεφάλαιο δεύτερο

ΠΩΛ

-«Το παλεύω κούκλα μου… μέσα στην ελαφρότητα του «φαίνεσθαι» στο ΦΒ και στο δύσκολο «είναι» της ζωής. Και ευτυχώς αντέχω!! Και χαίρομαι που κάποιοι αξιόλογοι άνθρωποι, το βλέπουν και το εγκρίνουν ή και το ενστερνίζονται βοηθώντας με να παραμένω όρθιος και αισιόδοξος».

-«Μα ναι… γιατί το μόνο εύκολο, να μας παρασέρνουν (και σχετικά εύκολα), διάφοροι φίλοι, η μόδα, οι τάσεις, η κρίση (οικονομική ή αξιών) κάποια ρεύματα, άλλοι άσχετοι, και γινόμαστε έρμαια στα χέρια τους ή στα θέλω τους.

-«Να ακολουθείς κάποιους που θα σε πάνε κάπου. Όχι κοράκια και γύπες ή άλλα όρνια που το μόνο που μπορούν να βρουν είναι νεκρούς και να σε οδηγήσουν σε «ψοφίμια» που μυρίζουν αποσύνθεση και σαπίλα».

-«Ή μπορούν να μας παρασύρουν επιτυχημένοι ή αγαπητοί άνθρωποι με αρχές, που μπορούν να μας οδηγήσουν ανιδιοτελώς κάπου. Ίσως και κάποια αγαπημένα πρόσωπα που ξέρουμε ή αποκτούμε στην διάρκεια της ζωή μας και ακολουθούμε πιστά. Που οι όποιες συμβουλές και νουθεσίες τους, μένουν βαθιά χαραγμένες στο μυαλό μας και στην σκέψη μας ή και στην καρδιά μας. Επειδή άξιζαν. Αυτές ή αυτοί. Και να το ξέρεις… χωρίς αυτούς σπάνια φθάνουμε κάπου καλά!»

-«Έτσι…. και μας βοηθούν να αποκτήσουμε ή να ενισχύσουμε το αξιακό μας σύστημα. Και ας μην το τηρούμε απαρέγκλιτα. Ας το παραβαίνουμε ενίοτε. Δεν θα αγιάσουμε κιόλας. Και η σκανταλιά έχει την νοστιμάδα της»!!

-«Μμμ… μπηχτή για μένα ήταν αυτή»; Ρώτησε γελώντας μάλλον η Ζανέτ.

-«Το ξέρεις ότι δεν ρίχνω μπηχτές. Και ιδίως σε σένα. Που έχεις το ήρεμο θάρρος να υποστηρίζεις τα πρέπει σου! Και αυτά που ξέρεις! Αλλά νιώθω να παιδεύομαι με το να προσπαθώ να μαντέψω τα θέλω σου! Γιατί μου τα κρύβεις! Τώρα αν κρύβεσαι από κάτι… από κάποιον… από μένα… Θα δείξει. Εγώ πάντως θέλω και μ’ αρέσει να είμαι αυτό που είμαι».

-«Αλλά γιατί να το κάνω; Το να κρύβομαι εννοώ»

-«Δεν ξέρω γλυκιά μου και όσο δεν μου λες αυτά που θέλω θα συνεχίσω να διερωτώμαι βρισκόμενος στο σκοτάδι, ψάχνοντας να βρω κάτι που αξίζει. Αυτό που υποφώσκει κρυμμένο από εσένα. Το είναι. Το σήμερα, το δικό σου. Τα θέλω σου, αποστασιοποιημένα από τους φόβους σου! Για μένα, τον άνδρα σου, τις οικογένειες μας. Γεμάτο το ΦΒ από άσχετους και αδιάφορους ανθρώπους. Για το φαίνεσθαι που έλεγα. Ενώ εκτιμάται το είναι! Αν είναι γνήσιο!»…..

Εσύ Πωλ…; Πως είναι ο δικός σου χρόνος και πως κυλάει η μέρα σου;

-Μμμ… καλύτερα θα μπορούσα να πω. Συνεχείς επαφές με καινούριο κόσμο, αγνώστους γιατρούς και αξιόλογους ανθρώπους μαζί η -εξαντλητική ενίοτε- προσπάθεια να τους κερδίσεις δείχνοντας τους τον καλύτερο σου εαυτό. Συνεχείς “βόλτες” στην αγορά με άπλετο χρόνο να κάνω ότι θέλω μέσα στο πολύ ελαστικό ωράριο μου, που δεν με ζορίζει καθόλου, τακτικές επαφές με πελάτες που με εμπιστεύθηκαν και με προτίμησαν… εμένα και την εταιρία μου μαζί με τα προϊόντα μου, προσδοκώντας τα μέγιστα οφέλη… κι εγώ να προσπαθώ να επιβεβαιώσω ότι έπραξαν το καλό ή και το καλύτερο που θα μπορούσαν να κάνουν ή να επιλέξουν. Ένας συνεχής αγώνας εύρεσης πωλήσεων και διεύρυνσης του πελατολογίου, σε μια αγορά συρρικνούμενη διαρκώς και σε ύφεση από χρόνια. Μια ατέρμονη προσπάθεια αναγνώρισης ή καταξίωσης, περιμένοντας και την επιβράβευση από τον άλλον. Θα το έλεγα και κούραση αν δεν λάτρευα την δουλειά μου και τα ταξίδια σε όλη την χώρα!! Αλλά είναι γεγονός ότι λείπουν πλέον τα κίνητρα και οι αποφάσεις αγοράς. Κι εμείς -όπως και όλοι οι πωλητές- παραμένουμε “άνεργοι” μέχρι να βρούμε κάποιον αποφασισμένο να πάρει μιαν απόφαση αγοράς. Αποφάσεις χρειάζονται για να γίνουν κάποιες πωλήσεις. Και δυστυχώς τώρα με την κρίση, δεν μπορείς να πουλήσεις ούτε καν… πνεύμα!!

-Ναι αλλά έχεις και τα ταξίδια σου. Έχω δει στα άλμπουμ πανέμορφες φωτογραφίες από παντού!

-Ναι βέβαια… αλλά υπάρχει θέμα. Αν και λείπω συνεχώς, τρελαίνομαι να ξυπνάω τα χαράματα για να είμαι στις 9 το πρωί σε κάποιο ιατρείο μιας απομακρυσμένης πόλης 200 χλμ μακριά!! Ή να δω δια ζώσης ανθρώπους μετά από πολύ καιρό, συμπληρώνοντας την δια μέσου του FB επικοινωνία. Και φεύγω συνεχώς. Μιας και η πόλη μου είναι μικρή και η χώρα μου μεγάλη. Όπως κι ο τομέας ευθύνης μου. Και με χρειάζονται αρκετοί και αρκετά μακριά από την έδρα μου. Όπως και πολύ συχνά. Έχουμε βέβαια και τα διάφορα μεγάλα ετήσια ή τακτικά μικρότερα συνέδρια που απαιτούν τις πολυήμερες απουσίες μου και πάλι, αλλά ευτυχώς αποτελούν μια καλή ευκαιρία για περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων μας. Ελεύθεροι από υποχρεώσεις και μακριά από τα σπίτια μας και τις οικογένειες μας.

-Τότε μάλλον ταξιδεύεις περισσότερο από ότι φαντάζομαι…

-Ένα θα σου πω. Πέρυσι έλειψα από την έδρα μου πάνω από 7 μήνες!! τα δύο τρίτα του χρόνου μου μακριά από τους δικούς μου και την οικογένεια.. με ότι συνεπάγεται αυτό για όλους μας. Με λες και ναυτικό!! Ή ακόμα και Ροκ σταρ σε περιοδεία… χεχε

-Μάλλον θα σε κυνηγούν και οι θαυμάστριες τότε…

-Εεε όχι.. μέχρι εκεί οι ομοιότητες με τους Ρόκερς…. Αν και τελευταία όλο και πίνουμε κανέναν καφέ με φίλους ή φίλες από το FB.

-Μμμ ενδιαφέρον μου ακούγεται… είπε χαμογελώντας μάλλον η Ζανέτ.

-Έλα βρε.. τι νομίζεις; καφέ ή καμιά μπύρα! Που χρόνος και διάθεση για άλλα που περνούν από το μυαλό σου;

-Και που ξέρεις τι περνάει από το μυαλό μου;

-Εεε κάτι πέρασε… και δεν ήταν σφαίρα! Κάτι πονηρό θα σκέφτηκες… Απλά έχω δύσκολο ωράριο και ελάχιστο χρόνο για εξόδους. Ξέρεις.. η μοναξιά του πωλητή!

-Μμμ… το κάνεις και ακούγεται εξαιρετικά ενδιαφέρον…

-Πιο ενδιαφέρον απ’ ότι ίσως είναι στην πραγματικότητα!! Αφού τον Δεκέμβρη και τον Γενάρη που κάθομαι -όπως και το καλοκαίρι λόγω της άδειας, δεν ξέρω πως να γεμίσω την μέρα μου και τον άπλετο χρόνο μου, έγραφε χαριτολογώντας …

Advertisements