ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ

13335295_881170435338596_631696627_n«Καλύτερα που έφυγε»!! Όσο πιο πολύ το σκεφτόταν τόσο πιο σίγουρη αισθανόταν! Ξάπλωσε ανάσκελα και κάρφωσε τα μάτια της στο ταβάνι περιμένοντας να απαλλαχθεί από την πίεση και τον φόρτο της ημέρας που πέρασε, ευελπιστώντας ότι τα γεγονότα που την σημάδεψαν, αυτή και την μέρα της, να γλιστρήσουν και να φύγουν από το σώμα της διώχνοντας και την ένταση από τους μύες, για να μπορέσει να χαλαρώσει ώστε να βαρύνουν τα βλέφαρα της και να κοιμηθεί… να ονειρευτεί την επόμενη καλύτερη μέρα!!
«Έπρεπε να φύγει και αυτό έκανε! Μάλλον θα υπολόγισε ότι αυτό ήταν το σωστό και δεν θα με πείραζε. Και μάλλον δεν θα ήθελε να δώσει συνέχεια. Ή ίσως να νόμισε ότι εγώ δεν το ήθελα! Το ήθελα; Μπα.. όχι!» αναστέναξε η Ζανέτ φτιάχνοντας το μαξιλάρι της και καρφώνοντας τα μάτια της στον πίνακα στον τοίχο. «Όχι.. δεν το ήθελα..» έλεγε και ξανάλεγε.. αλλά υπήρχε μια επίμονη αίσθηση πως όσο πιο πολύ έμενε τόσο περισσότερο θα χρειαζόταν να μείνει!! Και αυτό δεν το επέτρεπε στον εαυτό της.

Και όταν ήρθε ξανά …. η σκηνή στο νου της ένιωσε την ανατριχίλα κάτω από το βαρύ πάπλωμα και έβγαλε τα χέρια της, τραβώντας το κεφαλάρι του κρεβατιού προς το μέρος της… και αναρωτήθηκε γιατί δεν έφευγε από το μυαλό της η χειρονομία του; Γιατί ένιωθε ακόμη τα δάχτυλα του πάνω στα χείλη της, και γιατί έκαιγαν τα μάγουλα της όταν τον ένιωσε τόσο κοντά της; Και γιατί έψαχνε να βρει τι ήταν αυτό που την βασάνιζε καθώς τον ένιωθε να σκύβει πάνω της; Και ακόμα την βασάνιζε!

Μόνο που τώρα ήξερε ότι ήταν πόθος! Που δεν έσβησε ούτε με τα 2 ποτήρια κρασί που ήπιε καθήμενη για λίγο στο σαλόνι και διαβάζοντας κάποια πράγματα στο Facebook αλλά ούτε με το καυτό μπάνιο που έκανε πριν ξαπλώσει! Ούτε καν τώρα… μετά από μια ώρα που γυρνούσε κάτω από τα σκεπάσματα. Ακόμα ένιωθε τα μάτια του επάνω της να την μαγνητίζουν… και το άρωμα από το After shave που φορούσε! Και τα χείλη του καυτά αλλά και τόσο υγρά και δροσερά… και τα χέρια του να την ψάχνουν… και αυτή να τρέμει… χωρίς ανάσα… αλλά είχε περάσει 2 η ώρα.

Και ξαναδιάβασε το μήνυμα που της είχε στείλει αργά… πριν μια ώρα περίπου… «Μέσα στην νύχτα εσύ είσαι το όνειρο μου!!»… ώρες μετά την εκδήλωση που βρέθηκαν από κοντά. Και μετά κοιμήθηκε… βαριά… για ένα λεπτό, και είδε σε κλάσματα δευτερολέπτου όλα όσα θα μπορούσε να είχε κάνει μαζί του και αυτός μαζί της.

Όλα αυτά τα απερίγραπτα και υπέροχα πράγματα που γεννάει ο πόθος και το πάθος! Όλα εκείνα τα εύγλωττα βλέμματα πλημμυρισμένα από έξαψη και πάθος, τα χείλη κόκκινα και υγρά… που δαγκώνουν τρεμάμενα, στήθη ιδρωμένα… κολλημένα μεταξύ τους… και άλλα πολλά… όμορφα… ερεθιστικά. Ένιωσε τα χείλη του, που βρήκαν τα δικά της έτοιμα, υγρά, καυτά, πρόθυμα να ανταποκριθούν και την γλώσσα της να προσπαθεί να παραβιάσει το στόμα του. Έσκυψε πάνω από το κεφάλι της και το μάγουλο του άγγιξε τους βοστρύχους της κώμης της. Μπορούσε ακόμα να μυρίσει το άρωμα του, να νιώσει τις καμπύλες και τις εσοχές του προσώπου του να τρίβονται και να «γδέρνουν» το δικό της.

Άκουγε την βραχνή από πόθο φωνή του να ψιθυρίζει λάγνες προκλήσεις. Κι ένοιωθε τα δάχτυλα του να μαγνητίζουν την επιδερμίδα της που ανατρίχιαζε παντού. Τα χέρια του ακούμπησαν τα δικά της, έσμιξαν και οι αναπνοές τους. Ένιωθε το κορμί της έτοιμο, πιο έτοιμο ακόμα και από αυτόν που καιγόταν… έτοιμο να τον δεχθεί, ένιωθε την πείνα της να την τρελαίνει. Και έτσι του δόθηκε, βιαστικά, έντονα, βαθιά, με ζέση. Και τα καλλίγραμμα πόδια της γύρω από την μέση του τον τραβούσαν μέσα της!! Συνέχεια…

Και το επόμενο λεπτό ξύπνησε από τον χαρακτηριστικό ήχο του κινητού και του εισερχόμενου μηνύματος διαπιστώνοντας ότι ήταν μούσκεμα… από τον ιδρώτα αλλά και από τον πόθο. Άνοιξε το μήνυμα και ένιωσε την καρδιά της να ανεβαίνει προς τα πάνω διαβάζοντας: «Ένα πρωινό μήνυμα δείχνει ότι σε σκέφτομαι από νωρίς. Και πολύ. Και είναι ωραίο να σε σκέφτονται. Αλλά ασύγκριτα πιο υπέροχο είναι να στο δείχνουν!! Τα φιλιά μου μαζί με την καλημέρα μου». Κοίταξε προς το παράθυρο και είδε ότι ξημέρωνε. Τότε είδε και στο κινητό ότι ήταν 7.00 το πρωί και θυμήθηκε ότι σε λίγο η πτήση του Πωλ θα αναχωρούσε για τον βορρά. Δεν ήταν η πρώτη φορά που τον είχε ονειρευτεί, ήταν όμως η πρώτη που τον είχε δει τόσο ζωντανά και τον ήθελε τόσο πολύ.

Καθώς θυμόταν τις ολοζώντανες λεπτομέρειες ένιωσε το σώμα της να ανάβει περισσότερο. Και όλο το πάθος, μαζί και ο πόθος της, κατεύθυνε το χέρι της προς τα κάτω… στην υγρασία του κόλπου της ενώ το άλλο τσιμπούσε τις ερεθισμένες θηλές, που είχαν σηκωθεί και τεντωθεί από το πρωινό κρύο. Με μόλις λίγες κινήσεις και τρίψιμο της ερεθισμένης κλειτορίδας της, ένιωσε την έκρηξη μέσα της, βογκώντας και ψιθυρίζοντας το όνομα του!!

Μόνο που κάτω από την έκρηξη του οργασμού κρυβόταν η πνιγμένη θλίψη… μια περίεργη αίσθηση σύγχυσης έως και δυσφορίας… για κάποιες χαμένες στιγμές… μάλλον αξίας… και όμορφες… Και μετά έμεινε ακίνητη, με κλειστά μάτια, να αναρωτιέται πως άρχισαν όλα …

 

Advertisements